Op zaterdag 15 mei 2010 zijn de jaarlijkse internationale kampioenschappen in Cardiff, Wales gehouden. Nederland heeft een bus vol vechters gestuurd, waaronder onze eigen Kyosa Nim Anhtoan Ngo, Sean Vink, Ton Ras en Piet en Mariska Stout. Van de 40 Nederlandse deelnemers zijn er maar liefst 44 prijzen mee naar huis genomen! Voor ons betekent dat een bronzen medaille voor breken voor Kyosa Nim Anhtoan en zilver voor breken en brons voor wapen hyung voor Sean. En Ton, Piet en Mariska hebben respectievelijk een bronzen, zilveren en gouden medaille ontvangen van grootmeester Byrne als speciale prijs en dankbetuiging voor het meedoen aan en ondersteunen van Tang Soo Do.
We vertrokken op donderdag 13 mei vanuit Hendrik Ido Ambacht in een volgeladen bus richting Calais, van waaruit we de boot zouden pakken naar Engeland. Het was gezellig in de bus. Mensen leerden elkaar kennen of praatten wat bij. Op de boot genoten we van typische Engelse kost: fish and chips met mushy peas. We meerden aan in Dover, bij de indrukwekkende krijt klippen van de kustlijn. De reis van Dover naar Cardiff duurde nog wel even, maar we konden goed genieten van mekaars gezelschap en het mooie landschap van Groot Brittannië. We kwamen na etenstijd aan bij het hotel en na een nogal chaotische incheck ceremonie had uiteindelijk iedereen een kamer en konden we gaan slapen.
De volgende ochtend waren we vroeg op om richting Cardiff te gaan om de stad te zien. Een flink en hartig ontbijt in het hotel ging vooraf aan het gezamenlijke instappen in de bus. In Cardiff brak de groep uiteen om te gaan doen wat men zelf wilde doen: het kasteel van Cardiff bekijken, shoppen, of simpelweg door de stad heen struinen. Tegen 6en vertrokken we weer richting hotel om te genieten van een diner in het hotelrestaurant. Nog even naborrelen en iedereen ging weer slapen om fit te zijn voor het toernooi de volgende dag.
Het toernooi was een waar spektakel. Een groetceremonie en uitwisseling van giften tussen de bonden en scholen ging vooraf aan de promotie van enkele individuen, waaronder Jan van der Schee, die de 7e dan (!) in ontvangst mocht nemen van grootmeester Byrne en namens de andere grootmeesters en bond hoofden.
Het toernooi ging van start: namen werden omgeroepen, velden werden aangewezen en deelnemers maakten zich klaar. Het begon met de kinderen en ging toen met stappen van leeftijdscategorieën via de bandhoogten verder. Van wit naar rood, van 10 jaar tot 65 jaar, het was een behoorlijke onderneming om de +-500 deelnemers in orde te zetten. De kup graden mochten aan drie onderdelen meedoen: hyung, sparren en breken. Vlak voor de aanvang van de poules voor de dan graden werd de masters divisie poule gehouden: dit is de competitie voor 4e dan dragers en hoger. De meesters van Tang soo do bezig zien met onze kunst is werkelijk indrukwekkend en inspirerend. Tegen het einde van de dag werden de laatste poules samengesteld: zwarte band dragers van 1e t/m 3e dan. Dan dragers mochten deelnemen aan nog één onderdeel meer dan kup dragers: wapen hyung. Het niveau was erg hoog en het was een genot om niet alleen al deze Tang soo do beoefenaars bezig te zien, maar ook om er deel uit te mogen maken.
Voor het afsluiten van het toernooi werden de Grand Champion finales gehouden. De 1e plaats winnaars van de volwassenen in elke leeftijdscategorie mocht in zijn of haar gewonnen onderdeel nog één laatste competitie houden tegen de 1e plaats winnaars van de andere categorieën in hetzelfde onderdeel om de titel te mogen ontvangen van Grand Champion, oftewel, kampioen van het hele toernooi. Het waren spannende gevechten en in het onderdeel sparren is als enige Nederlander Stephen van Straten van Mudjeok e Yong Grand Champion geworden!
Het toernooi sloot af met een gezamenlijke groetceremonie, vele slaken van opluchting, kreten van uitputting, foto’s, bedanken en groeten tot de volgende keer.
Die avond stortten velen ineen en bleven in het hotel om nog even voor het slapen gaan een drankje te doen, maar een klein groepje van 6 zette hard door om nog even de stad onveilig te gaan maken.
De volgende ochtend was weer vroeg, onze laatste ochtend in Wales, de dag waarop we zouden vertrekken naar huis. Ons laatste hotel ontbijt, met ingepakte tassen klaar voor de bus, werd genuttigd in pak, want velen van ons namen die zondag nog deel aan het seminar: een drie uur durende training verzorgd door grootmeesters uit Amerika. Grootmeesters Rexer en Di Scipio namen de kup dragers voor zich, terwijl grootmeester Byrne, bijgestaan door grootmeester Mitchell, de dan dragers voor zijn rekening nam. De verschillen tussen de scholen werden al snel duidelijk, maar we brachten elkaar uiteindelijk op één gezamenlijke lijn. De weelde aan kennis en vaardigheid in niet alleen Tang Soo Do zelf, maar ook het lesgeven ervan, maakte dat de drie uren voorbij vlogen en het moment dat we weer de bus in moesten voor de terugreis kon niet te laat komen.
Een lange reis terug naar huis, een bus vol uitgeputte, maar tevreden Tang Soo Do beoefenaars rondde een geweldig weekend af. We kijken nu al uit naar volgend jaar, wanneer, wederom in Wales, het Tang Soo Do wereldkampioenschap zal worden gehouden!